Heet van de naald

Nu maar eens even recht voor z’n raap. Of: heet van de naald.

Je hebt al een paar weken geen blog gekregen. Een van de redenen is dat ik teveel geestelijk voer heb gekregen om te verwerken - en geen kerstvakantie om daar eens goed voor te zitten zoals bij mijn vorige blogs. En dan ontstaat er een soort verlamming. En er zijn een paar blogs blijven hangen in de ‘kraamkamer’ zoals ik dat noem: niet rijp genoeg.

Maar ik probeer te leren van Hilde die inmiddels wekelijks een verhaal schrijft over haar ervaringen in Nepal. En dat doet ze op zo’n spontane natuurlijke manier dat ik er jaloers op ben (en notabene nooit eerder iets geschreven!) 

Geloof of kennis

Na de verontwaardiging wil ik je nu graag iets meegeven over die oude bronnen en geschriften waar ik het over had. Inmiddels heb ik een aantal colleges (‘gnostiek’) gevolgd en heel aantal boeken verslonden. Omdat ik geen kans zie om hierover iets geheel eigens te vertellen, zal ik je dit keer een deel van mijn tentamen voorschotelen. Daarin moest ik namelijk het ‘wezen van de gnostiek en de plek in het christendom’ in twee A4tjes beschrijven.

Het is heavy stuff, en ik kan ook dit keer niet korter maken, maar ik hoop dat je net als ik geboeid raakt door de kennis en wijsheid die ooit deel uitmaakte van ons westers christelijk gedachtegoed - dat volgens sommigen net zo rijk is als het oosterse gedachtegoed.

Het 'ware' christendom

In mijn vorige blog schreef ik: ‘de christelijke kerk heeft in de eerste eeuwen na haar ontstaan, de eigen bronnen waaruit zij voortkwam systematisch ontkend en zelfs letterlijk tot aan de grond toe vernietigd’.

Voordat ik een blogje later wat meer vertel over die bronnen zelf (daarover gaat namelijk mijn huidige collegereeks) moet ik toch even wat boosheid kwijt over deze ‘ontdekking’.

Het kind in de kribbe...

Natuurlijk zien wij voor het merendeel het kerstverhaal gewoon nog als een mooi verhaal, weten we allemaal dat de datum van Jezus’ geboorte slim is vastgesteld op de datum van het oude Germaanse midwinterfeest en ach, het dogma van de maagdelijke geboorte, daar kijken we de kerk ook niet echt meer op aan. We plukken hier en daar wat vandaan en vieren het kerstfeest ieder op onze eigen manier en creëren zo onze eigen riten en symboliek. Blijkbaar hebben we daar wel behoefte aan, maar zegt het christelijke verhaal ons niets meer. En waarom eigenlijk niet?

Pythagoras

Voor veel mensen, waaronder ik, is Pythagoras niet anders dan een wiskundige uit de oudheid, bekend van de stelling a² + b² = c² en de uitvinder van het getal pi. O ja, en in de verte weet ik dat hij nog iets te maken had met harmonieleer in de muziek.

Na de colleges oude Griekse filosofie weet ik anders. Misschien dat de gymnasiasten onder jullie meer weten, maar ik schaam mij diep voor mijn superieure westerse houding dat wij "inmiddels toch wel wat verder zijn in ons denken" dan in die tijd. Dan hebben we het wel over ruim vijfhonderd jaar v. Chr.[1] ofwel 2500 jaar geleden.

Mystiek: niets voor mij…?

(Let op: deze blog is een vervolg op de vorige over non-dualiteit en gaat nog iets verder. Alleen als de vorige naar meer smaakte, zou ik verder lezen.  Anders sla je het maar even over...)

Non-dualiteit

In de modules die ik de afgelopen maand heb gevolgd[1], buitelen de interessante begrippen en teksten over elkaar heen. Er zijn echter enkele die steeds terugkeren. Een daarvan is het begrip non-dualiteit.

Heel andere gesprekken

Het weekend na mijn weblog ‘Verwarring’ hadden we toevallig een paar feestjes waarop het vermelden van mijn studie tot bijzondere gesprekken leidde.

Je identiteit?

De module Jodendom eindigde afgelopen dinsdag in een bezoek aan de liberale synagoge in Utrecht - waarvan ik overigens niet eens wist dat die er was...

Verwarring

Hoewel de eerste module alweer achter de rug is, merk ik dat een aantal uitspraken van de docent daarvan nog in mijn hoofd blijven nagalmen. En blijkbaar vond ik die uitspraken dermate controversieel dat ik eigenlijk al besloten had daar maar even niets over te schrijven in dit weblog. Maar dat is niet de afspraak – met mezelf althans (jullie heb ik nog niets beloofd). En dus leg ik hierbij toch een citaat neer. Lees het eerst even aandachtig:

Kind in een snoepwinkel

Ik heb me aangemeld voor de Hogeschool Geesteswetenschappen Utrecht. Op dinsdagavonden begeef ik mij dus voortaan naar de faculteit Maatschappij en Recht in de Uithof - waar deze  kleine, nieuwe hogeschool de lokalen van leent.

Jeetje... een weblog!

Zou ik het durven, een weblog? Mijn gedachten en overwegingen bij jullie droppen?

Waarschijnlijk zit je helemaal niet te wachten op meer leesvoer, laat staan op persoonlijke gedachten die je zonder mogelijkheid van weerwoord of vragen over je heen krijgt…