En toen...?

Ik ben nog dezelfde persoon, hoor, om iedereen meteen even gerust te stellen die mijn laatste blog heeft gelezen. Geen halootje rond mijn hoofd, geen spirituele verweg-blik in mijn ogen, geen heilig vuur om me heen, of wat je verder maar voorstelt van iemand die deelgenomen heeft aan een weekend dat beloofde een mysterie-ervaring te zijn.

Hoofd of hart?

Vorige week vroeg ik me voor het eerst af wanneer het punt komt dat mijn hersens verzadigd zijn met alle kennis die ik tot me neem. Dat zegt dus eigenlijk dat ik dat punt al dicht ben genaderd...