De mystiek van het tekenen

Mijn studie is nu echt afgelopen. Na nog een paar rondes met kleine aanpassingen in de tekst van mijn scriptie, heb ik afgelopen zaterdag feestelijk mijn bachelors-diploma mogen ontvangen. Omdat een masteropleiding helaas nog ontbreekt zit ik nu zonder mijn wekelijkse portie geestelijk voedsel en hersenkraken. Vanuit nood shop ik nu al een tijdje wat lezingen bij elkaar uit diverse hoeken, van de Rozenkruisers tot de Vrije Academie en de Woudkapel in Bilthoven, maar ik merk dat het volgen van zomaar wat losse lezingen, hoe interessant ook, je minder aanzet tot nadenken of verwerking als dat mijn colleges en tentamens bij de HGU deden.

Om het proces van afronding nog wat uit te stellen wil ik in de komende paar blogs een paar onderwerpen beetpakken waar ik nog (te) weinig mee heb gedaan. Als eerste wil ik je meenemen in het thema van mijn eindscriptie: de mystiek van het tekenen.

Religie en geweld

Vier jaar lang een studie doen over religie en zingeving en dan niets schrijven over de huidige geweldsconflicten: dat kan toch eigenlijk niet? Hoewel het vrijwel onmogelijk is om aan alle commentaren, analyses en discussies waar de kranten momenteel bol mee staan nog iets nieuws of zinnigs toe te voegen, wil ik je toch proberen deelgenoot te maken van een paar inzichten die ik heb opgedaan bij het werken aan een essay over dit thema. Wie weet biedt het voor jou toch ook nieuwe invalshoeken…

Leven in aandacht

Een nieuwe fase is aangebroken. Mijn studie zit erop, ik ben met de laatste loodjes bezig van m’n scriptie en heb nog twee tentamens liggen, allemaal in een maand af te maken. Omdat ik tegelijk m’n baan eraan heb gegeven heb ik nu alle tijd om af te studeren, maar tegelijk ontbreekt de tijdsdruk die leidt tot presteren.  Na mijn vakantie is mijn dagelijks proces: kiezen.

De Quakers

Deze week had ik een afspraak met iemand van de Amsterdamse Quakers. “Quakers: bestaan die nog?”, hoor ik je zeggen. Ja, die blijken te bestaan, al zijn er in Nederland nog maar zo’n 90 leden, verspreid in enkele groepen door het land. In de hele wereld zijn er een paar honderd duizend Quakers, waarvan de helft in Amerika. Mijn afspraak kwam voort uit een tentamenopdracht waarvoor ik een religieuze stroming moest bestuderen, met inbegrip van een interview of ervaringskennis. Omdat ik had gelezen dat Frederick Franck een Quaker-achtergrond had, wekte deze groep mijn belangstelling (die ik net als jij waarschijnlijk, alleen maar kende van de pakken havermout).

Samenwerken met mijn dochter

Toch leuk als je een dochter hebt die psychobiologie (neuroscience) studeert, terwijl je zelf volop bezig bent met een studie over het ‘geestelijk leven’. Zeker als ze ook nog geïnteresseerd is in het verschijnsel religie.

Een dag van misschien wel niet zo toevallige dingen

Zo af en toe overkomen me die dingen die je op z’n minst ‘zinvol toeval’ kan noemen. Je zou hier misschien ook wel over synchroniciteit kunnen spreken.[1]Ik had weer een dag intensief gewerkt aan mijn scriptie en me verdiept in de inspiratiebronnen van Frederic Franck, de middeleeuwse theologen-mystici Meister Eckhardt, Bonaventura en oude Chinese wijsgeren en zenmeesters.

Wat doen met alle mooie ervaringen van tekenaars?

Ik moet toch gauw weer een paar dagen vakantie opnemen… De vijf dagen Frankrijk hebben weliswaar tot de eerste twee stevige  hoofdstukken geleid van mijn scriptie, maar sinds die tijd ligt het weer stil. Ik heb alleen nog een dagje gewerkt aan het redigeren en het compleet omgooien van mijn hoofdstukindeling, omdat ik met deze twee hoofdstukken al bijna door het aantal pagina’s heen was die ik mocht gebruiken. Eigenlijk is dat m’n grootste bottleneck, ik mag niet meer dan 25 pagina’s  gebruiken, lettergrootte 12. Ik kan je verzekeren, dat is helemaal niks.

Schrijven in Frankrijk….met Evelyn Underhill

Nu heb ik me vijf dagen opgesloten in Frankrijk, in het huis van vrienden die me voor deze week hebben uitgenodigd om geconcentreerd aan mijn scriptie te kunnen schrijven. Ik zit in de oude woonkeuken van de Franse boer die hier ooit zat, de oude mosterdgele muren nog deels in tact. De kamer is verfraaid met mooie spulletjes van Anette en Adriaan: een paar antieke kasten, een rek met wijnflessen, een paar grote gekleurde plastic manden aan de wand, een mooi schilderij. Ik heb twee antieke tafeltjes tot mijn beschikking gekregen, op de een ligt mijn stapel boeken uitgespreid, op de ander staat mijn grote Imac.

Op bezoek bij Maria

Ik heb het er een tijd bij laten zitten, mijn blog. Zelfs mijn jaarlijkse Kerstblog heb je moeten missen :). Dat is niet omdat ik geen interessante colleges heb, maar omdat het allemaal een beetje veel is. Mijn werk eist aandacht, thuis ben ik volop met de verbouwing bezig, en naast de tentamens wordt ik nu ook geacht aan m’n eindscriptie te werken. Deze zomer zit er namelijk alweer vier jaar studie op! Dat had ik nooit kunnen denken toen ik startte: dat dat zo snel ook weer voorbij zou zijn.