Nu maar eens even recht voor z’n raap. Of: heet van de naald.
Je hebt al een paar weken geen blog gekregen. Een van de redenen is dat ik teveel geestelijk voer heb gekregen om te verwerken - en geen kerstvakantie om daar eens goed voor te zitten zoals bij mijn vorige blogs. En dan ontstaat er een soort verlamming. En er zijn een paar blogs blijven hangen in de ‘kraamkamer’ zoals ik dat noem: niet rijp genoeg.
Maar ik probeer te leren van Hilde die inmiddels wekelijks een verhaal schrijft over haar ervaringen in Nepal. En dat doet ze op zo’n spontane natuurlijke manier dat ik er jaloers op ben (en notabene nooit eerder iets geschreven!)
Ik kom net terug van mijn laatste college van de module Wijsheid uit het Oosten. In vier avonden hebben we het hindoeïsme en het boeddhisme erdoor ‘gejaagd’. En ik kom nu thuis met een tentamenopgave waar ik nog even totaal geen raad mee weet... Sja, eigen schuld: een vierdejaarsmodule willen volgen. ‘Dan moet je op de blaren zitten’, zo zei de docent toen ik verbijsterd keek naar de opgave. Ik zal hem hier onder opnemen zodat je kunt meedenken als je zin hebt. (Ik had het tentamen dit weekend willen maken voor we naar Nepal vertrekken, maar daar zie ik maar even van af. Je hebt dus een paar weken om me een hint te geven).
Oosterse wijsheid. Ik dacht de gnostiek afgesloten te hebben en had me geheel geprepareerd op nieuwe stof. Wie schetst mijn verbazing dat de eerste zinnen van de docent waren: “het hindoeïsme is ten diepste monotheïstisch”. Om vervolgens te doceren over de basisprincipes: de ziel, Atman, als de drager van de goddelijke vonk van de gnostici. Brahman als het Al, het Licht, het onnoembare, alomvattende goddelijke. En het opdoen van moksha, wijsheidskennis, als middel om jezelf te leren kennen. Om zodoende sneller de cirkel van wedergeboortes te doorbreken. Je reinste gnostiek: lees mijn vorige blog er nog maar eens op na als je het interessant vindt.
En zo rijgt de ene module zich aan de andere. Alsof het niet gaat om een losse bak met kralen (snoepjes) zoals het mij eerst voorkwam, maar er een rode draad doorheen loopt die ik langzamerhand gewaar wordt.
Ik moet zelf nogal eens denken aan mijn eerste blog waarin ik het beeld beschreef van deze studie als snoepwinkel: waarin ik allerlei modules kon kiezen, de ene leek nog mooier dan de ander. Dat beeld is de laatste maanden veranderd. In het najaar werd het: Ik bevind mij in een schatkamer. Een ronde wand om me heen met allemaal deurtjes. Iedere keer mag ik voor even een deurtje openen en genieten van een prachtige goudschat die in het kastje erachter ligt. Dan gaat de deur weer dicht. Datzelfde beeld is blijven hangen, maar inmiddels is het wat gewijzigd: dezelfde schatkamer, dezelfde deurtjes. Maar nu komt elke deur die ik open, uit op dezelfde, ongedeelde enorme lichtruimte die erachter ligt. Daarin straalt fel licht, vuur. Via de deurtjes krijg ik in feite steeds een ander perspectief op die grote schatkamer erachter.
Ik zou graag meer schrijven over alles wat ik nu weer heb geleerd en gelezen over het hindoeïsme, een religie waar ik niet zo bijster in geïnteresseerd was. Die nu blijkt minder een religie te zijn dan een prachtige filosofie. Met de Bhagavad-gita als een van de oudste geschriften ter aarde waarin het morele dilemma van ‘je bestemming volgen versus het losmaken van familiebanden’ zo mooi wordt beschreven in de ontmoeting van de krijger en Krishna. Hierop werd ik overigens gewezen door een vriendin en een van mijn bloglezers, die bleek dit oude verhaal te hebben ontdekt als inspiratiebron bij haar eigen levensdilemma’s. (dank Nia!)
Ook zou ik graag willen schrijven over de lezing "the meaning of the shadow of life” van Willigis Jäger bij de Baak in Driebergen, twee weken geleden. Waarin we met een groep van een stuk of veertig ‘managers’ in gesprek gingen met deze boeiende Duitse (ex-) benedictijner monnik en zenmeester[1].
Maar met deze blog moet jij – en vooral ik – het voorlopig even doen. Want de komende weken zitten we in Nepal. Ook in die zin sluit mijn module weer prachtig aan op de reis die nu volgt: ik ga tenslotte naar het hart van het boeddhisme en het hindoeïsme! Al weet ik nu dat alles wat ik daar ga tegenkomen, uitingen van zogenaamde ‘volksreligie’ zijn... Maar daarover over enkele weken meer.
Hierbij dan mijn tentamen opgave:
In de mystieke traditie vinden we het verhaal van iemand die op Gods deur klopt en vraagt om te worden binnengelaten:
“Wie is daar?” vraagt God.
“Ik ben het.“
“Ga weg!”, antwoordt God.
Dezelfde persoon komt later terug en klopt weer op de deur.
“Wis is daar?” vraagt God.
“U ben het”, antwoordt de persoon.
“Kom binnen”, antwoord God.
Geef in 5 pagina’s je commentaar op deze tekst en betrek daarin de begrippen:
Geef in 5 pagina’s je commentaar op deze tekst en betrek daarin de begrippen:
- het zijnsbegrip van Plato en Lao Tze;
- eidos en tao
- somapneumatikon
- organikon
- logos-principe
- het vijfde element
- Atman
