Ik heb vakantie. Dat wil zeggen: ik moet voor 1 september nog een tentamen inleveren maar heb tot september geen colleges meer. Dat schept opeens een heleboel vrije tijd – naast m’n werk. Ik verheug me daar op: ik kan nu al die boeken lezen die ik door mijn studie inmiddels ook heb aangeschaft, maar niet behoorden tot de stof voor colleges of tentamens en die dus noodgedwongen moesten wachten. Zoals ik vandaag nog mijzelf het nieuwste boek van Alain de Botton cadeau heb gedaan, ‘Religie voor atheïsten’.[1]
Je ziet: ik blijk inmiddels dus flink verslaafd aan het onderwerp van mijn studie.
Misschien wel een fenomeen om enkele vakantieblogs aan te wijden.
Ik begin daarbij met een terugblijk op het schrijven van deze weblogs, of columns. Ik merk dat het schrijven daarvan net zo makkelijk of moeizaam gaat als de mate waarin ik ondergedompeld raak in de materie. In het begin was het vooral verwondering en enthousiasme - of soms ook boosheid – naar aanleiding van alle nieuwe stof. Een weblog stroomde er toen redelijk makkelijk uit; nog niet echt gehinderd door diepgaande kennis kon ik een beetje als een journalist, een buitenstaander, soms met wat scepsis, reageren. In de loop van het jaar, terwijl ik dieper in de inhoud kwam, merkte ik dat ik meer moeite moest doen om de stof om te werken naar een verhaal dat ook voor een buitenstaander nog te volgen is.
Een voorbeeld: ook al vond ik het boeiend, al hield Aristoteles zich er al mee bezig, hoe kun je voor je kritische vrienden iets geloofwaardigs schrijven over het idee van een fijnstoffelijk lichaam als drager van de ziel? Je kunt er dan afstandelijk naar kijken, als een vreemd verschijnsel dat je niet echt raakt, of je kunt het proberen serieus te vertalen naar een leesbaar blog. Ik koos tot nu toe steeds voor het laatste, omdat ik de inhoud van mijn studie serieus neem en omdat ik weet dat ik veel oprecht geïnteresseerde lezers heb. Het kost echter wel veel tijd. En om het tot een A4tje tekst te beperken wordt ook een steeds moeilijker opgave, dat heb je gemerkt. Een van de consequenties is ook dat ik een aantal onderwerpen maar gewoon heb laten liggen omdat het me teveel tijd en moeite kost om het goed en kort over te brengen[2].
Ik voel dat ik een keus moet maken. De vraag die ik mijzelf nu stel is: vind ik het schrijven prettig? Belangrijk? Wil ik er de tijd en discipline in stoppen die het vergt, of besteed ik mijn tijd dan liever in lezen of andere dingen doen? Om die vraag te beantwoorden moet ik me eerst de vraag stellen waarom ik deze studie heb opgepakt: en wat wil ik ermee? (Ha leuk: die vraag stelt iedereen mij al, nu pas kom ik er aan toe en krijg je wellicht antwoord…) Daarop terugkijkend: de studie appelleert enorm aan mijn behoefte aan kennis, over de verschillende vormen van religie, en aan de oudste ideeën en denkbeelden van mensen over een leven na de dood. De tentamenvorm – vrijwel altijd een take-home tentamen waar je een paar weken over kunt doen - past goed bij mijn behoefte aan het zelfstandig bestuderen van de literatuur en het verwoorden van mijn ideeën en meningen over het behandelde issue. Ik vind de studie een prachtige mix van filosofie, psychologie, religie, kunst en levenskunst. Bezig zijn met de diepste drijfveren en behoeften van de mens, de vraag naar de zin van leven en dood: ik kan momenteel niets verzinnen wat mooier is om me mee bezig te houden.
Maar wat wil ik ermee? Mijn medestudenten zijn vaak coach, trainer, predikant, geestelijk begeleider - anderen willen soms zoiets gaan doen. Die neiging heb ik (nu nog) niet. lets in mij fantaseert nog steeds over een academische loopbaan - waarbij ik de eerste ben (!) die de missing link vindt tussen de matriarchale culturen uit de oudheid en de Egyptische hermetica J. Ik denk echter dat het meer bij mij past om een vorm te zoeken voor het meer verspreiden of wereldkundig maken van deze wijsheidskennis - bijvoorbeeld als een alternatief voor, of verbreding van de vaak zo nauwdenkende christelijke moraal en waarden. Of dat er in zit weet ik nog niet, we zullen het zien. (Misschien heb ik nu en passant hier wel mijn missie opgeschreven.) Ik heb tenslotte ooit niet voor niets het vak communicatie gekozen.
In mijn eerste blogs stel ik dat het voor mij belangrijk is om aan mijn omgeving te kunnen uitleggen waar ik me mee bezig hou en wat de relatie is met mijn dagelijks bestaan. Dat past dus nog steeds in dit plaatje, net als de oefening van het vertalen van de stof, of van mijn bevindingen daarmee naar een leesbaar verhaal.
Kortom: ik neem mij dus hierbij voor om dat nog maar even te blijven doen. En de tijd en de discipline daarvoor in te calculeren.
En wat jou betreft lezer: je kunt je natuurlijk gewoon afmelden voor de blogs als het je teveel wordt van het goede. Ik ben er echter meer mee geholpen als je af en toe ook vertelt of je het nog kunt volgen en of je er wat mee kunt… Ik hoop dat je dat ook doet.
[1] Een erg leuk en makkelijk leesbaar boek waarin hij als atheïst en filosoof op zoek gaat naar hoe je waarden als verbondenheid, rituelen en naastenliefde – waarden die door de verschillende religies zo mooi en goed zijn en worden ingevuld – in een seculiere samenleving zou kunnen invullen. Erg interessante filmpjes met korte interviews met hem en documentaires van hem (bijv. over Nietzsche) vind je op Yout tube. hhttp://www.youtube.com/user/filosofiemagazine?feature=mhee#p/a/u/1/o_2f73v5D1E
[2] Hierbij neem ik mij voor om deze zomer tijd te besteden aan enkele moeilijker onderwerpen die ik heb laten liggen en daaraan mijn eerstvolgende blogs te besteden. Zoals de ‘hermetica’, de voor mij de meest interessante module van dit jaar. Of aan parapsychologie, het tentamen wat er nu nog ligt, ook zo’n onderwerp waarmee men de wenkbrauwen meteen fronst.
[2] Hierbij neem ik mij voor om deze zomer tijd te besteden aan enkele moeilijker onderwerpen die ik heb laten liggen en daaraan mijn eerstvolgende blogs te besteden. Zoals de ‘hermetica’, de voor mij de meest interessante module van dit jaar. Of aan parapsychologie, het tentamen wat er nu nog ligt, ook zo’n onderwerp waarmee men de wenkbrauwen meteen fronst.
